Destiny Part 2
posted on 01 Apr 2008 10:02 by yunjae4upart 2
“ผมดีใจที่ผมมาคืนนี้” ยุนโฮพูดเสียงทุ้มลึกแหบพร่าด้วยความรู้สึกตื่นเต้น แต่เขาอยากให้แจจุงได้รู้ อยากให้แจจุงเข้าใจว่าเขาดีใจแค่ไหนที่ยูชอนถอนตัว เขาเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างยุ่งยากซับซ้อน แต่เขาไม่อยากให้แจจุงเข้าใจจุดประสงค์ของเขาผิด รอยยิ้มที่แจจุงมอบให้เขาทำให้ท้องไส้เขาเกร็งแน่น
“รู้ไหมว่าผมคิดว่าคุณต้องสยองกับสถานที่แห่งนี้” เขาเหลียวมองรอบ ๆ จริง ๆ แล้วเขาไม่ชอบบาร์ชาวสีม่วงที่วุ่นวายแห่งนี้เท่าไร แต่ก็ไม่ถึงกับสยอง มันตั้งอยู่ริมแม่น้ำ ชั้นสองเป็นภัตตาคารของชาวสีม่วงอีกเช่นกัน เป็นสถานที่นัดพบที่เป็นที่นิยมของชาวสีม่วงมาก ๆ
“ทำไมล่ะ” พวกเขาต้องตะโกนคุยกันถึงจะได้ยิน เขาจึงเริ่มชวนแจจุงออกไปคุยตรงมุมห้องอีกด้านของบาร์ที่ยื่นไปในแม่น้ำ ยุนโฮอยากคุยกับแจจุง อยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแจจุง อยากเข้าใจความขัดแย้งกันของรูปร่างที่บางเกินชาย หน้าตาที่สวยหวานปนเซ็กซี่ และรอยยิ้มที่เอียงอายของแจจุง
“จากที่จุนซูและชางมินน้องชายของผมพูดถึงคุณ ผมเข้าใจว่าคุณเป็นคน ใจเย็นนิด ๆ” ยูชอนใจเย็น เย็นมากจนแทบเหมือนคนเย็นชาในบางครั้ง ตอนนี้เขาเป็นยูชอน เขาถามแจจุงอย่างระมัดระวังว่า
“เอ่อจุนซูกับชางมินพูดถึง....ผมว่ายังไงอีก”
“พูดว่าคุณเป็นคนพึ่งพาได้”
“พึ่งพาได้งั้นรึ” ยุนโฮหันมามองหน้าแจจุง ลมพัดขึ้นมาจากแม่น้ำทำให้ดวงตาแจจุงดูสวยงามแม้ในความมืด เขาเอื้อมมือไปจับปอยผมของแจจุง แล้วขยี้เบา ๆ ด้วยนิ้วมือ
“คุณผิดหวังไหมที่ผมพึ่งพาไม่ได้”
“คุณพึ่งพาไม่ได้งั้นรึครับ”
“ปล่าว” เขาจำเป็นต้องบอกความจริงกับแจจุงบ้าง และมุมมองของเขาที่มีต่อชีวิตเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยปิดบัง แม้กระทั่งผู้ชายที่เขาอยากได้อย่างมากเช่นผู้ชายคนนี้
“ผมปลอดภัย น่าไว้วางใจ คุณไม่ต้องกลัวผมหรอก” แจจุงยิ้มกว้าง เขากระตุกผมแจจุงเบา ๆ จนแจจุงยอมก้าวเข้ามาใกล้ แล้วเขาก็ปล่อยผมแจจุงและมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามราตรี
“ผมเป็นคนดี มั่นคง แต่ไม่ถึงกับพึ่งพาไม่ได้” แจจุงยกมือขึ้นปัดผมและพิจารณาเขา
“คุณรักสนุกหรือเปล่าครับ” แจจุงดูสวยชะมัด แจจุงยืนเงยหน้าทำตาโตในความมือมองเขา ร่างของแจจุงอยู่ห่างเขาแค่นิ้วเดียว ยุนโฮแตะแก้มและรู้สึกได้ถึงความเนียมนุ่มและความอบอุ่น
“คุณอยากให้ผมรักสนุกไหมล่ะ” แจจุงก้าวไปยืนท้ายมือบนราวระเบียง หลับตาชะโงกตัวออกไป ปล่อยให้ลมพัด
“อยากครับ ผมคิดว่าผมควรได้สนุกบ้าง ผมอยากทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน และมีความสุขกับชีวิตเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ” ยุนโฮมองแจจุงยืนรับลม เห็นแล้วเขาก็อดใจไม่ไหว เขาก้าวไปหาจนกระทั่งสองแขนคร่อมแจจุงไว้กับราวระเบียงและระหว่างขาเขาเบียดชิดบั้นท้ายของแจจุง แจจุงต้องรู้สึกว่าเขารู้สึกถึงความเป็นชายของเขา แต่เขาไม่แคร์ เขารู้สึกได้ว่าแจจุงช็อก ประหลาดใจและสนใจ ยุนโฮก้มลงหอมแก้มแจจุงและกอดแจจุงไว้หลวม ๆ พร้อมกระซิบว่า
“ผมสามารถแสดงให้คุณเห็นถึงวิธีหาความสุขให้ตัวเองมากมายหลายวิธีแจจุง” เสี้ยววินาทีหนึ่งเขาคิดว่าแจจุงจะผละหนี แค่คิดร่างกายเขาก็เศร้าแล้ว แต่แจจุงเอนศีรษะพิงไหล่กว้างของเขา ให้เขาชิมความหวานหอมของผิวแจจุง เขาทิ้งจุมพิตที่ทำให้แจจุงสะท้านเอาไว้ หัวใจเขาเต้น ความสุขเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ใช่ครับ” คำพูดนี้เจืออยู่ในเสียงครางเบา ๆ ยุนโฮหลับตาลง เขาไม่แน่ใจว่ามันจริงหรือเปล่า
“แจจุง” แจจุงหมุนตัวในอ้อมแขนเขา ราวระเบียงทำให้แจจุงไม่สามารถถอยห่างจากเขาได้ แจจุงยิ้มอย่างลังเลแล้วพูดอีกครั้งว่า
“ใช่ครับ แสดงให้ผมดูสิครับ” ยุนโฮรู้สึกว่าร่างกายกำลังผลิบานด้วยความเร่าร้อน ยุนโฮค่อย ๆ โน้มตัวลงและได้ยินเสียงแจจุงสูดลมหายใจเข้าสั่น ๆ เขารู้ดีว่าแจจุงก็เกิดอารมณ์มากพอ ๆ กับเขา ปากเขา แตะเรียวปากนุ่ม แจจุงทำเสียงเบา ๆ ยอมรับและมือจับไหล่กว้างไว้แน่น เขาไล้เลียมันและดื่มด่ำกับลมหายใจ และเสียงถอนหายใจของแจจุงช้า ๆ แจจุงพยายามจะจูบเขา แต่เขาดูดเรียวปากล่างของแจจุงไว้ในปาก เม้มเบา ๆ จนเรียวปากแจจุงบวมเจ่อ และอ้อนวอนขอจุมพิตจากเขา ลิ้นของแจจุงแตะลิ้นเขา ยุนโฮครอบครองปากแจจุงทันที อย่างไม่อาจห้ามใจได้อีกต่อไป แจจุงช่างเร่าร้อนและอ่อนหวานเหลือเกิน เขาต้องใช้เวลาประมาณครึ่งนาทีในการจูบ จึงรู้ว่าแจจุงบริสุทธ์ไร้เดียงสาชะมัด แจจุงไม่จูบตอบหรือสัมผัสตอบเพียงแค่ยอมรับเฉย ๆ และเกาะกอดเขาด้วย ความรู้สึกอัศจรรย์และคาดหวัง เขาเป็นคนนำแต่แจจุงไม่ค่อยจะตามถึงแม้ว่าแจจุงจะเต็มใจตามก็เถอะ จริง ๆ แล้ว มันแทบจะดูเหมือนแจจุงไม่รู้วิธีด้วยซ้ำ ยุนโฮครางเบา ๆ พลางผละออกแล้วกวาดสายตาไปทั่วร่างบางที่ดูเซ็กซี่มาก ๆ รอยยิ้มเอียงอายทว่าเชิญชวน เชิญชวนอะไร หัวใจเขาเต้นแรงชิดชายโครงจนเขาต้องสบถเบา ๆ ในใจ คิม แจจุงเป็นคนหลอกลวงนิด ๆ แม้ว่าคำพูดและท่าทางจะดูเจ้าชู้ และยั่วยวน เขาไม่มีทางที่จะให้ ยูชอนได้แตะต้อง แจจุงเด็ดขาด เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น คิม แจจุง คนนี้ต้องมีแผนอะไรบางอย่าง ไม่มีใครเคยพูดได้ว่า จอง ยุนโฮ ปฏิเสธความท้าทาย เขาฉีกยิ้มกว้างพลางลูบแก้มแจจุง
“เราทั้งคู่รู้ดีว่าเราต้องการอะไร ทำไมเราไม่ออกไปจากที่นี่และไปหาที่เงียบ ๆ กันล่ะ” ยุนโฮรอให้ แจจุงปฏิเสธ วูบหนึ่งที่แจจุงเหมือนจะปฏิเสธ แต่แจจุงกลับทำให้เขาตกใจด้วยการพยักหน้า และกระซิบเบา ๆ อย่าง เอียงอาย
“เชิญคุณนำทางไปเลยครับ” อ๋อ เขาต้องนำทางแน่ ปกติแล้วเขาไม่มีนิสัยชอบเร่งรัดผู้ชายขึ้นเตียง โดยเฉพาะผู้ชายที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่เขาปิ๊งผู้ชายและอยากมีอะไร ๆ กับผู้ชายด้วยกัน เขาจะบ้าไปรึเปล่าเนี่ย เขาไม่ใช่คนปัญญาอ่อน แต่เขากลับคว้ามือแจจุงที่ยื่นมาให้แล้วเดินกลับไปยังประตูทางออก ความตื่นเต้นและความมั่นใจว่าเขากำลังจะทำผิดครั้งใหญ่ ความผิดที่เขาอาจจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต แต่เขาก็ไม่อาจหยุดตัวเองได้
---------------------------------------------------------------------------------------------
TBC : 3
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์นะจ๊ะ
มาอัพเพิ่มให้แล้วจ๊ะ
edit @ 1 Apr 2008 10:04:20 by yunjae4u